Dag 4 - dinsdag 12 juli - beauty en relaxen

Door: Danielle

Blijf op de hoogte en volg Daniëlle

12 Juli 2022 | Turkije, Manavgat

De wekker stond vanochtend om 7 uur, maar omdat ik de hele nacht heb liggen draaien en woelen, voelde dat echt veel te vroeg. Gelukkig was mijn hoofdpijn naar de achtergrond verdwenen. Hopelijk zou een extra uurtje slapen de rest doen, zodat ik me vandaag weer mens voel. Een uurtje later ging de wekker opnieuw, maar ook Floortje vond het nog te vroeg en het is tenslotte vakantie. Om half 9 zijn we uiteindelijk tanden gaan poetsen en richting het zwembad vertrokken. Alle goede bedjes waren uiteraard al bezet, tenminste 'bezet' ze waren voorzien van een handdoek. Alleen nog iets vol in de zon of ergens op rij 4 van het zwembad. Dus dat werd rij 4 met een bedje dat aan een kant kapot was. Morgen toch maar weer vroeger?

Na onze plek geclaimd te hebben, zijn we richting de eetzaal gegaan. Wat een verschil met de avond, zoveel minder druk. Dit is echt een stuk beter. Vermoedelijk ligt de helft van de vakantiegangers zijn kater nog uit te slapen. De cocktails en het bier vloeien hier om 12.00 uur 's ochtends al rijkelijk dus dat kan ik me goed voorstellen.

Ik had speciaal mijn noise cancellation buds meegenomen, maar die had ik niet nodig. Ik ben op mijn bedje als een blok in slaap gevallen, na vannacht bijna niet geslapen te hebben en toen ik wakker werd, voelde ik me gelukkig weer helemaal de oude. Tja of dat op mijn leeftijd positief is? Floortje had haar Belgische vriendinnetje weer gevonden, dus die heeft zich prima vermaakt. Af en toe vraag ik me af of ik wel met mijn dochter op vakantie ben. Wat een waterrat dat kind. Die kan de hele dag in het zwembad hangen en daarmee enorm gelukkig zijn. Vlieg je daar helemaal voor naar Turkije! Het schijnt in Nederland ook goed warm te zijn nu. Nou ja, ik ben superblij dat ze zich zo goed vermaakt.

Tegen het einde van de ochtend zijn we naar de kamer terug gegaan. Ik had om 13.00 uur weer een afspraak bij de masseur, maar voordat ik wegging heb ik Floortje nog een maskertje gegeven. Allebei een beetje aandacht en zorg voor ons lichaam vandaag.

Masseur papa Hassan was denk ik niet tevreden met de tip van afgelopen zondag, want die heeft me toch een pittige massage uitgedeeld. Ik heb mijn vervolgafspraak gelijk naar vrijdag gezet. Even een extra dagje rust. Ik denk dat ik hem in het belang van de volgende gasten een deodorant cadeau doe.

Toen ik terug kwam op de kamer, zijn we ons gaan omkleden en op ontdekkingstocht rondom het hotel gegaan. Ik wilde in ieder geval naar een apotheek voor Paracetamol voor volwassenen. Je weet maar nooit. Direct tegenover het hotel zitten diverse souvenirwinkeltjes en daar hebben we een zak chips gescoord. De meegebrachte Duyvis nootjes van thuis (ik mag 's avonds graag snacken) waren al op, omdat Floortje ook ineens nootjes wilde snacken. En thuis vind ze die niet eens lekker! Waarschijnlijk gevalletje bij gebrek aan beter voor haar. Ook telde ik drie kappers in de straat van het hotel en bij de eerste de beste zijn we naar binnen gegaan om te informeren wat het kostte om Floortjes haar te vlechten met tijdelijke roze (!) extensions. In het hotel vroegen ze daar 100 euro voor en dat vond ik echt te duur. Hier vroegen ze 50 euro. Prima, gelijk doen maar. Wat ik me niet realiseerde dat het klusje zo'n tweeëneenhalf uur in beslag nam. En wat knap dat Floortje zonder piepen of zeuren al die tijd netjes stil gezeten heeft. Ze is zo trots als een pauw nu op haar lange lokken. Het is jammer dat ik hier geen foto's meer kan posten bij mijn reisverslag om het te laten zien. Na twee uur vlechten viel de stroom uit en dus ook de airco en werd het langzaam behoorlijk heet in de kapsalon. Blij dat we na een half uurtje naar buiten konden. Nou ja blij, buiten was het ook niet veel koeler en we moesten nog op zoek naar de apotheek. Die zat 700 meter verderop, natuurlijk aan het einde van een straatje met souvenirwinkeltjes en Floortje begrijpt nog niet dat je geen koopsignalen moet geven, als je er even snel doorheen wilt. Dus we kwamen alsnog in een kledingwinkeltje terecht. Daar met bloedspoed een bikini voor haar gekocht, die bij terugkomst op de hotelkamer veel te groot bleek. Nu moeten we ook nog terug, zucht. En wat ellendig is, is dat afdingen hier. Sommige mensen zullen daar vast een sport van maken, maar ik houd niet van shoppen, dus als ik dat al doe, moet het doelgericht en zo snel mogelijk gebeuren en zo'n heel onderhandelingsspel draagt daar niet aan bij. Bovendien ben ik inkoper van beroep en heb ik in mijn vakantie geen zin om ook nog eens over prijzen te onderhandelen, dus we zullen vast de hoofdprijs voor die bikini betaald hebben. Ik wed dat als ik van de week terug ga, dat ik hem kan ruilen voor drie t-shirts, een strandjurk en een bikini. Nou ja, ik ben blij dat ik een Turkse verkoopster ook een goede dag bezorgd heb.

Terugwandelen naar het hotel, heuveltje op, heuveltje af, in de volle zon, was best pittig. Dus terug in het hotel gelijk onze bikini's aan en op richting het zwembad. Bedjes genoeg, rustig in het water, niet te heet en zwoel zwembadwater. Zaaaaalig, zo is vakantie bedoeld. Floortjes Engelse vriendinnetje was er ook nog, dus ik was haar gelijk alweer kwijt.

Toen we lekker afgekoeld waren, zijn we ons gelijk gaan omkleden voor het avondeten in de hoop dat het rond 19.00 uur minder druk is dan tussen 20.00 en 21.00 uur. En dat was gelukkig zo. We konden op ons gemakje wat uitzoeken en hadden gelijk een vrij tafeltje buiten.

Nu is het bijna 20.30 uur en gaan we lekker relaxen. Ik ga eens op zoektocht naar excursies. Kreeg onderweg vandaag nog een foldertje met uitstapjes in mijn hand geduwd. Floortje zag iets met dolfijnen, dus dat wil ze graag. Maar dergelijke dure tourist traps hebben we al eerder gedaan, dus ik denk niet dat dat het gaat worden. We zien het wel. Oude opgravingen bezoeken, zal ik haar dan ook weer niet aandoen. Voor morgen hebben we eigenlijk geen plannen. Misschien eens richting het oude deel van Side en de haven. Daar zou je voor 5 euro p.p. al een uur het water op kunnen met de boot en dat vinden we allebei leuk.

O ja, goed nieuws. Er was een briefje onder de hoteldeur doorgestopt met de mededeling dat ze vanaf morgen strenger gaan optreden tegen het handdoekje leggen!!!! Hoop dat het niet alleen bij dreigen blijft......


  • 12 Juli 2022 - 20:02

    Tamara :

    Nou ik ben benieuwd en je weet het in side tegenover restaurant elia. Als je in het oude centrum aan komt Heuvel naar beneden recht naar het trappetje. En let op neem niet het kleine bootje goedkoper dan zeeman 2.50 per uur maar echt de piratenboot. Succes.

  • 12 Juli 2022 - 22:09

    Riet:

    Hele intensieve dag Daan. Wat fijn dat Floortje zich zo lekker amuseert in het water en vlot is in contacten met andere kinderen. Kom jij ook een beetje aan relaxen toe. Lijkt me leuk om naar het oude deel van Side te gaan en op een boot vertoeven.
    Dat er toch nog lui aan handdoekje leggen doen, gênant. Hoop dat dit morgen van de baan is. Het was hier van daag overigens bloedheet.
    Morgen ietstje minder. Fijne dag morgen.

  • 13 Juli 2022 - 09:01

    Rebecca :

    Hai Danielle. Ik lees met enorm veel plezier je reisverslag ! Wat kan jij schrijven en zo hilarisch en herkenbaar

Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

Verslag uit: Turkije, Manavgat

Turkije 2022 - Daniëlle en Floortje

Het is april 2022 en Michèl, Floortje en ik gaan op reis naar de Dominicaanse Republiek. Daar aangekomen staat er een bericht van mijn moeder op WhatsApp. Bel me, het is dringend. Dat klinkt niet goed, dus ik grijp gelijk naar mijn telefoon. En inderdaad we krijgen verschrikkelijk nieuws te horen. De pijn in haar arm blijkt niet van een gescheurde spier te zijn, maar de gemaakte scan laat uitgezaaide botkanker zien. Verdoofd rijden we met zijn drietjes naar het hotel. Het enige dat ik wil, is zo snel mogelijk naar huis. Gelukkig regelt mijn reisverzekering voor de volgende dag een vlucht terug naar Nederland. In overleg hebben we besloten dat Michèl en Floortje de vakantie samen afmaken.
In Nederland aangekomen delen we het verdriet en begint een hele moeilijke periode van het realiseren wat dit nu gaat betekenen. In de weken na de diagnose bezoeken we samen vaak het ziekenhuis voor diverse onderzoeken en behandelingen en ondergaat mam een operatie aan haar arm. Haar bot was ondertussen gebroken na een val in haar kamer. Na die operatie lijkt het een stuk beter met haar te gaan. In overleg besluiten we dat Floortje en ik samen op vakantie gaan. Michèl blijft thuis bij mam en om voor de hondjes te zorgen. Ik boek een all-inclusive naar Turkije, Side om precies te zijn, het Side Star Resort. Omdat ik gruwel van fabriekshotels zou deze vakantie nooit bij me zijn opgekomen. Maar als je alleen reist met een kind en het hoofddoel zon, zwembad en relaxen is, voor ook nog eens een redelijk betaalbare prijs in het hoogseizoen, kom je toch bijna altijd op Turkije uit. Als ik de mensen moet geloven die graag naar Turkije gaan, zullen we ons geen minuut vervelen en gaan we het heel erg naar ons zin hebben en dat denk ik, mede gezien de fantastische recensies die het hotel krijgt, ondertussen ook.
Een week of drie voor ons vertrek verslechtert de situatie van mijn moeder ineens. Ze krijgt rond die tijd al dagelijks hulp van de thuiszorg, maar ze wordt steeds afhankelijker van voornamelijk mijn hulp. Ze ziet er erg tegenop om alleen met Michèl thuis te moeten blijven. We gaan op zoek naar een zorghotel. Bij dergelijke instanties kun je ook terecht als jouw mantelzorg op vakantie gaat, respijtzorg noemen ze dat. In overleg kiezen we een zorghotel in Spijkenisse, gevestigd in het Ruwaard van Puttenziekenhuis. In en bij Spijkenisse wonen veel vriendinnen van mam die dan makkelijk op bezoek kunnen komen.
Op vrijdag 8 juli is het zover. Met gepakte koffer en een tas vol koekjes en uiteraard het eigen koffiezetapparaat breng ik haar weg. Oh wat is dit moeilijk! Alles in mijn lijf schreeuwt eigenlijk nee, maar ik ben er aan de andere kant ook echt aan toe om even tot rust te komen. Ik ben heel blij dat ik mijn moeder dichtbij mij heb en met de thuiszorg en huishoudelijke hulp zelf voor haar kan zorgen. Maar na een verbouwing in huis, drukte rondom een mogelijke nieuwe baan en deze zorg, ben ik zelf ook aan wat rust toe. Even weg van de dagelijkse stress en zorgen. Maar het voelt enorm dubbel. Ik laat Michèl achter, zonder wie ik normaal nooit op vakantie ga en door mij gaat mam naar een zorghotel. Aan de andere kant vind ik het heel fijn en bijzonder om samen met mijn 9-jarige dochter op vakantie te gaan. Daarom zet ik nu mijn 'schuldgevoel ' opzij en ga ik gedurende de vakantie een positief en gezellig reisverslag schrijven, zodat ik later met Floortje de herinneringen kan ophalen die we de komende 9 dagen gaan maken. Turkije we komen eraan!

Recente Reisverslagen:

15 Juli 2022

Dag 7 - vrijdag 15 juli - langzaam weer beter

14 Juli 2022

Dag 6 - donderdag 14 juli - nog steeds ziek

13 Juli 2022

Dag 5 - woensdag 13 juli - Floortje ziek

12 Juli 2022

Dag 4 - dinsdag 12 juli - beauty en relaxen

11 Juli 2022

Dag 3 - maandag 11 juli - zwaar beroerd

10 Juli 2022

Dag 2 - zondag 10 juli - wennen aan het resortleve

09 Juli 2022

Dag 1 - zaterdag 9 juli - op reis naar Turkije

08 Juli 2022

Dag 0 - vrijdag 8 juli - de voorbereidingen
Daniëlle

Actief sinds 21 Sept. 2008
Verslag gelezen: 409
Totaal aantal bezoekers 38359

Voorgaande reizen:

14 Augustus 2024 - 24 Augustus 2024

Denemarken 2024

09 Juli 2022 - 18 Juli 2022

Turkije 2022 - Daniëlle en Floortje

17 Mei 2018 - 10 Juni 2018

Florida/Mexico 2018

17 Mei 2012 - 10 Juni 2012

Thailand 2012

22 September 2008 - 11 Oktober 2008

Mijn eerste reis

Landen bezocht: