Dag 7 - 20 augustus - Aalborg en poolen

Zoals ik gisteren al schreef dat ik mijzelf niet bijzonder populair had gemaakt met de tijd waarop ik wilde opstaan, werd dit vandaag bevestigd door het nodige gekreun vanuit Floortjes kamer toen ik haar om 8 uur wakker maakte. We zijn alle drie gaan douchen en aankleden. Daarna heb ik eitjes gebakken om die op boterhammetjes voor onderweg mee te nemen. Samen met een paar pakjes Capri Sun in de koelrugzak waren we klaar voor vertrek richting Aalborg voor onze stadswandeling. We hebben eerst in Hjørring getankt (voor EUR 1,82 per liter) en zijn daarna doorgereden naar Aalborg waar we rond half 10 aankwamen.

Via de site GetYourGuide had ik gisteren al voor EUR 20 de digitale wandeltocht: 'Aalborg: Geheimen van Aalborg...... Ontdekkingsspel' gekocht. Via een e-mail kreeg ik een linkje met de startlocatie, de Budolfi kerk in het centrum van Aalborg. Ik had van tevoren al een parkeergarage in de buurt opgezocht, dus daar reden we direct naar toe. Eenmaal buiten gaf Floortje aan dat ze honger had. Ze is niet zo'n ontbijter, dus ook nu was ze met een lege maag de deur uit gegaan. Daarom zaten we nog geen 5 minuten na aankomst op een bankje al de eerste boterham te eten.

Met een volle buik liepen we naar het startpunt van de tocht. Bij de Budolfi kerk kregen we in de app een halve foto van een deel van de kerk te zien en de bedoeling was, dat we zelf de andere helft in het heden moesten fotograferen. Het was even om de kerk heenlopen en zoeken, maar uiteindelijk vonden we de juiste plaats. De foto maken bleek nog niet zo eenvoudig, want dat moest van een afstandje en laat op de juiste afstand nu precies een perkje op een hellend heuveltje zijn. Met het nodige scheef hangen, is het uiteindelijk toch nog gelukt.

Vanaf ons startpunt waren er nog 19 locaties in de stad die we moesten bezoeken en waarvan we zelf konden beslissen in welke volgorde we dit wilden doen. Zodra je een opdracht had uitgevoerd of een vraag had beantwoord, kreeg je een stukje tekst met informatie over de plek en/of het onderwerp te zien. Helaas was daarvoor weinig belangstelling bij mijn medespeurders, dus ik heb alle tekst maar opgeslagen en het later op mijn gemakje in ons huisje nagelezen.

De volgende stop was vlakbij de kerk en betrof een muurschildering. Liefhebbers van straatkunst kunnen in Aalborg hun hart ophalen, want er zijn meer dan 80 werken verspreid door het centrum. Het kunstwerk 'Good Luck, Kid' van Joe Lurato moest je zelf uitbeelden en hier een foto van maken. Michèl is hier zeer goed in geslaagd, al zeg ik het zelf. Dat komt natuurlijk door het kind in hem [e-2764].

Stop nummer drie was bij het Jens Bang's Steenhuis. Dit heeft een Nederlands tintje, want het is in 1624 in de Nederlandse renaissancestijl gebouwd. Het huis is versierd met maskers en hoofden waarvan gezegd werd dat het karikaturen waren van Bang's vijanden. Voor deze opdracht moesten we de foto's van 4 maskers in de app op de gevel zoeken en die in de juiste volgorde zetten om een code te krijgen. De afbeeldingen in de app waren echter van zo'n slechte kwaliteit, dat we hierin niet geslaagd zijn.

Enigszins ontmoedigd na onze eerste fout gingen we door naar de volgende stop. De Algade, een van de drukste winkelstraten van Aalborg. D.m.v. een puzzel moesten we de naam van deze straat raden, maar ik had de aandacht er niet helemaal bij. Floortje had namelijk het logo van de Starbucks gezien en ik had nog geen koffie op en zij had ook trek in iets lekkers. Michèl had zich ondertussen op een bankje geïnstalleerd en was niet van plan om mee te gaan. De Starbucks bevond zich namelijk ergens in een heel groot, luxe warenhuis, een soort Bijenkorf. We kwamen bij de parfumafdeling binnen en hadden geen idee waar we moesten zijn. Dus 'schoten' we de eerste de beste medewerkster aan en vroegen haar waar we heen moesten. Gelukkig spreken de Denen heel goed Engels. Ergens wel jammer, want ik heb voor vertrek naar Denemarken ruim 60 dagen Deens via de Duolingo app geleerd en ik ken al meer dan 1.000 woorden. Ik probeer alleen steeds geen Deens te spreken, omdat het Engels zoveel makkelijker is. We moesten naar een andere etage van het warenhuis en daar vonden we uiteindelijk de Starbucks, waar ik een cappuccino bestelde en Floortje een Strawberry Cream met slagroom en een donut. Ik denk dat Floortje tonnetje rond terugkomt in Nederland (Michèl en ik zijn dat al) door al dat gesnoep. Nou ja, daar is het toch ook een beetje vakantie voor en als we thuis zijn, gaan we maar weer eens poging nummer 184 ondernemen om wat af te vallen. Ondertussen had ik Michèl maar een appje gestuurd, omdat we best lang wegbleven.

Met de koffie en shake in de hand zijn we naar het volgende punt gelopen, Hjelmerstald. Dit is een van de weinig bewaarde steegjes waar je nog de sfeer van vroeger kunt ervaren. De naam van het steegje is een oude Deense uitdrukking voor een paardenstal. In het midden van de 17e eeuw werden steegjes gebouwd met paardenstallen voor de vele paarden in de stad. Die paardenstallen zijn nu schattige kleine huisjes. Ik zou er zelf niet zo graag willen wonen, want volgens mij heb je constant toeristen in de straat die bij je naar binnen staan te loeren. Hier was de opdracht ook niet ingewikkeld, we moesten alleen een foto maken.

Een klein stukje verder lopen bevond zich de bibliotheek waar we een aantal ramen in een gevel moesten tellen. Deze opdracht was ook goed te doen.

Een van de volgende stops was het Musikkens Hus, een hedendaags concertgebouw dat in 2014 werd geopend. Op de gevel staan allerlei vormen. In de app stonden vier vormen afgebeeld en wij moesten nagaan welke vorm er niet op de gevel stond. Hoera, weer een vraag goed beantwoord.

Vanaf hier zijn we via nog een aantal stops naar de Limfjord gelopen. DeLimfjordis een langgerekte baai, die Vendsyssel-Thy van de rest van Jutland scheidt. De Limfjord speelde sinds de Vikingtijd een belangrijke rol als vaarwater voor kleine schepen. Tot 1825 had de Limfjord alleen een oostelijke doorgang naar de open zee. In dat jaar brak in het westen de Noordzee, waardoor het geen echte fjordmeer is en Vendsyssel-Thy een eiland is. Lang leve Wikipedia :-)

Bij de Limfjord hebben we op een bankje nog een boterhammetje gegeten en van het uitzicht genoten.

Via nog wat stops kwamen we uiteindelijk bij het uitgaanscentrum van Aalborg uit. Een leuk straatje met diverse bars, een poolcentrum, een karaokebar en wat eetgelegenheden. Alles was zo vroeg op de ochtend natuurlijk gesloten. Dit straatje zal er 's avonds en zeker in het weekend met live muziek een stuk leuker uitzien.

Het eindpunt van onze tocht was het standbeeld van de Cimbrian Bull, die de kracht en het erfgoed van de stad symboliseert. Ook hier moesten we een foto maken, dus wederom geen lastige vraag beantwoorden. Onze totaalscore zal niet heel hoog zijn in vergelijking met anderen, want we hebben ook best wat foutjes gemaakt. Één keer moesten we een rebus oplossen en had ik een spelfout gemaakt in de oplossing, waardoor de vraag uiteraard fout gerekend werd. Een andere keer werd er gevraagd naar het aantal kolommen op de gevel van een gebouw. Met dat aantal moest je een rekensom oplossen. Er waren 16 kolommen, waarvan 14 met een raam erin. Voor de puzzel moest je het getal 14 gebruiken, maar in de opgave had nergens gestaan dat je alleen de kolommen met ramen moest tellen, dus deze vraag werd fout gerekend. Al met al was het een leuke tocht. Ik vind het echt een aanrader om zoiets in een onbekende stad te doen i.p.v. zonder doel of zonder gids rond te lopen. Je krijgt zo meer informatie over de stad en komt waarschijnlijk ook op plekjes waar je normaal niet zo snel zult komen.

Na de stadstocht zijn we op een bankje bij de parkeergarage neergestreken. We waren eigenlijk alle drie best moe en stonden niet te springen om de hele middag nog door de dierentuin te slenteren. Onder de plechtige belofte dat we in Nederland nog een keer met z'n drietjes naar een dierentuin zullen gaan (wij willen dan wel naar een dierentuin waar we nog niet eerder zijn geweest) stemden we in om terug naar ons huisje te gaan, waar we rond half 2 aankwamen. We zijn gelijk even langs de supermarkt gegaan om nog wat drinken, snacks en eten voor vanavond in te slaan. De middag hebben we lekker luierend doorgebracht en zijn we binnen gebleven. Het heeft ook even geregend.

Om 16.15 uur gaf Floortje al aan dat ze honger had, maar trek in een boterham had ze niet. Dus beloofden we, dat we niet al te laat zouden gaan eten. Michèl had kippenpootjes gekocht en die moesten nog een uurtje in de oven. Voor Floortje hadden we nog wat frietjes en voor Michèl en mij had ik aardappelkroketjes gekocht. Ik had nog een stukje zalm van het weekend over en met een bak sla erbij, hadden we een hele complete en lekkere maaltijd.

Toen we rond een uurtje of half 7 uitgebuikt waren, zijn we richting het centrum van het resort gegaan, waar Michèl en ik een uurtje hebben gepoold. Dat was voor ons beiden een hele lange tijd geleden dat we dat gedaan hadden en we waren dan ook wat roestig. Michèl heeft uiteindelijk met 5-3 gewonnen. Floortje kreeg van ons muntjes voor de schuifmachines in de Arcade en die heeft zich met een aantal Nederlandse jongetjes ook prima vermaakt. Ik moest nog hardop lachen, maar schaamde me ook wel een beetje toen ik haar heel fanatiek hoorde roepen: "Rot op, die zijn van mij!". Ze laat zich de kaas niet van het brood eten. Tegelijkertijd gaf ze 5 minuutjes later beide jongetjes een handje met muntjes van haarzelf. Dat is meer de Floortje die ik ken. Pas 5 minuten voordat ons uurtje poolen klaar was, was haar geld op, dus dat was een perfecte timing.

Onderweg naar ons huisje vielen de eerste spetters al, maar echt doorzetten doet de regen voorlopig nog niet. Zelfs voor morgen is de weersverwachting positief bijgesteld. Eerst zou het tot 11 uur regenen, maar nu moet de regen om 8 uur al stoppen. Ik hoop het echt, want dat betekent dat Floortje niet in de regen hoeft te rijden. Ze moet om half 11 weer op de manege zijn. Ik verwacht echter dat het vanaf woensdagavond wel gedaan is met ons geluk met betrekking tot het weer, want nu staat er niets anders dan regen, regen en nog eens regen op de agenda. Ik geloof nooit dat die verwachting dusdanig positief verandert, dat we donderdag en vrijdag nog dingen buiten kunnen doen. Als we dus nog iets buiten willen doen, dan zal dat morgenmiddag moeten gebeuren. Het lijkt me zelf nog wel leuk om fietsen te huren of een stukje te wandelen, maar of we daar zin in hebben, dat zien we morgen wel. Eerst maar eens een lekker nachtje slapen. Tot morgen maar weer.